၈ ။ ။ေမး။ ။သရုပ္သခ်ာၤျဖင့္ ဆင္ျခင္၍ သိရုံမွ်ျဖင့္ နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္အစစ္ ျဖစ္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ သရုပ္သခ်ာၤျဖင့္ ဆင္ျခင္၍ သိရုံမွ်ျဖင့္ နာမရူပပရိေစၧဒ ဥာဏ္အစစ္မျဖစ္။ တကယ္ျဖစ္ေပၚေနေသာ ရုပ္နာမ္တုိ႔ကုိ ရႈမွတ္ေနစဥ္ သိစရာရုပ္ႏွင့္ အသိစိတ္နာမ္ တျခားစီ ခြဲျခား၍ သိမွသာ နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္အစစ္ ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားၾကရမယ္။ (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ၾကီး)

ကုိယ္ပုိင္အသိဥာဏ္က ျဖစ္ခုိက္ရုပ္နာမ္ကုိ ရႈမွတ္မွ ျဖစ္တယ္။ ၾကံေတြး ၾကည့္ရုံနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ေလာကီစိတ္က ၈၁ ခုနဲ႔ ေစတိသိက္ ၅၂ ခုက နာမ္၊ ရုပ္ ၂၈ ခုက ရုပ္၊ ဒီနာမ္ရုပ္ ၂ ပါးမွ်သာ ရွိတယ္ လုိ႔ ဒီလုိဆင္ျခင္ၾကံေတြးၾကည့္တာကေတာ့ သညာသိပဲ။ ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ပညာသိမဟုတ္ဘူး။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေလာကီစိတ္ ၈၁ ခုဆုိတာ ဘယ္ကစိတ္ေတြလဲ။ မိမိသႏၲန္မွာ အကုန္လုံးျဖစ္ဖူးရဲ႔လား။ မဟဂၢဳတ္ကုသုိလ္ ၾကိယာစိတ္ေတြဟာ စ်ာန္ရပုဂၢိဳလ္ေတြ သႏၲန္မွာသာ ရွိတယ္။ ကာမာ၀စရ ၾကိယာေဇာစိတ္ေတြေတာင္မွ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၏ သႏၲန္မွာသာ ရွိတယ္။ မိမိသႏၲန္မွာ မရွိတဲ့ အဲဒီစိတ္ေတြကုိ အမွန္တကယ္သိႏုင္ပါ့မလား။ ရုပ္ ၂၈ ခုထဲမွာလည္း ဣထိဘာ၀ရုပ္ဆုိတာ မိန္းမတုိ႔သႏၲန္မွာသာ ရွိတယ္။ အဲဒီရုပ္ကုိ ေယာက်ာ္းေတြ ကုိယ္တုိင္ေတြ႔အားျဖင့္ သိႏုိင္ပါ့မလား။

အဲဒီလုိမသိႏုိင္တာေတြကုိ ဆင္ျခင္ျပီး သိတာဟာ ပရမတ္အစစ္ကုိ သိတာ ဟုတ္ပါ့မလား။ အမည္ပညတ္ေလာက္ သိေနတာ မျဖစ္ေပဘူးလား။ "ပရမတ္တရားတုိ႔၏ အမည္ပညတ္မွ်ကုိသာ သိျခင္းျဖစ္ပါတယ္"လုိ႔ ရုိးသားစြာ ေျဖရေပလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိ ပညတ္ကုိသိရုံနဲ႔ နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္အစစ္ မျဖစ္ဘူးဆုိတာကေတာ့ ရွင္းေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ခုိက္ ရုပ္နာမ္ကုိ မရႈမွတ္တဲ့သူေတြမွာ ေအာက္ဆုံးအျခခံ ၀ိပႆနာပညာျဖစ္တဲ့ နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္ေတာင္ မရွိႏုိင္ဘူး။ ၀ိပႆနာပညာ ကင္းမဲ့ေနၾကတယ္။ (သေလႅခသုတ္တရားေတာ္ၾကီး)


၁၁။ ။ ေမး။ ။ပထမစျပီး ၀ိပႆနာရႈကတည္းက အနိစၥ စသည္ကုိ သိျမင္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ ၀ိပႆနာ ယာနိက၏ ရႈပုံကုိေတာ့ ဣဓ၊ ဤသာသနာေတာ္၌၊ ဧကေစၥာ ပန၊ အခ်ိဳ႔ေယာဂီသည္ကား။ ၀ုတၱပကာရံ၊ ဆုိခဲ့ေသာ အျပားရွိေသာ။ သမထံ၊ ဥပစာရသမာဓိႏွင့္ စ်ာန္သမာဓိဟူေသာ သမထကုိ။ အႏုပၸါေဒတြာ၀၊ မျဖစ္ေစမူ၍သာလွ်င္။ ပဥၥဳပါဒါနကၡေႏၶ၊ ငါးပါးေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာတုိ႔ကုိ။ အနိစၥာဒီဟိ။ အနိစၥ အစရွိေသာ အျခင္းအရာတုိ႔ျဖင့္။ ၀ိပႆတိ၊ ရႈ၏။ အယံ၊ ဤရႈျခင္းသည္။ ၀ိပႆနာ၊ ၀ိပႆနာေပတည္းလုိ ျပဆုိထားတယ္။

ဒီမွာလည္း ဥပစာရသမာဓိ၊ စ်ာန္အပၸနာသမာဓိကုိ မျဖစ္ေစေတာ့ဘဲ ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါးကုိ ပထမစျပီး ရႈကတည္းက အနိစၥစသည္ကုိ သိျမင္တယ္လုိ႔ေတာ့ မယူရဘူး။ နီ၀ရဏ ကိေလသာ စိတ္ကူးေတြ မကင္းေသးရင္ ရုပ္နာမ္တုိ႔၏ သဘာ၀လကၡဏာေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မသိႏုိင္ေသးပါဘူး။ နီ၀ရဏကိေလသာ စိတ္ကူးေတြကုိ ကင္းေစႏုိင္တဲ့ ၀ိပႆနာ ခဏိက သမာဓိ ေကာင္းေကာင္းျဖစ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အဲဒီခဏိက သမာဓိ ျဖစ္တဲ့အခါက်မွ နီ၀ရဏ ကိေလသာစိတ္ကူးေတြ ကင္းျပီး စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္တယ္။

စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္တဲ့အခါက်မွ ရုပ္နာမ္တုိ႔၏ သဘာ၀လကၡဏာကုိ ေကာင္းေကာင္းၾကီးသိျပီး နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီကေနာက္ အေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ သိတဲ့ ပစၥယပရိဂၢဟ ဥာဏ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ အနိစၥစသည္ကုိ သိတဲ့ သမၼသနဥာဏ္ စသည္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိ ျဖစ္ပုံက ၀ိသုဒၶိမဂ္မွာ အက်ယ္ျပထားျပီး ရွိေနတဲ့အတြက္ ဒီအ႒ကထာမွာေတာ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါးကုိ အနိစၥစသည္တုိ႔ျဖင့္ ရႈတယ္လုိ႔ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပထားတယ္လုိ႔ မွတ္ရမယ္။

အဲဒီလုိမယူဘဲနဲ႔ စျပီးရႈကတည္းက အနိစၥစသည္ကုိ သိျမင္တဲ့ဥာဏ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူရင္ ၀ိသုဒၶိမဂ္နဲ႔ဆန္႔က်င္တယ္။ ၀ိသုဒၶိ ၇ ပါး ျဖစ္စဥ္နဲ႔လည္း ဆန္႔က်င္တယ္။

ဆန္႔က်င္ရင္ အစစ္အမွန္မဟုတ္ဘူး။ အတုအေယာင္ အမွားေပါ့။ (ရွစ္ျဖာမဂၢင္ နိဗၺာန္၀င္တရားေတာ္)


၁၂။ ။ ေမး။ ။တကယ္ျဖစ္ပ်က္တဲ့ ရုပ္နာမ္ကုိ မရႈပါဘဲ ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္ပ်က္ ဆုိရုံမွ်ျဖင့္ တကယ္အျဖစ္အပ်က္ကို သိတဲ့ ၀ိပႆနာဥာဏ္အစစ္ ျဖစ္ႏုိင္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ ရုပ္နာမ္ အစစ္ရဲ႔ သေဘာ အထည္ကုိယ္ကုိ မေတြ႔ရေသးဘဲနဲ႔ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကုိ မသိျမင္ႏုိင္ဘူး။ ဥပမာ လွ်ပ္ေရာင္ လက္ေနတုန္း မၾကည့္မိ မျမင္မိပါဘဲနဲ႔ အဲဒီလွ်ပ္ေရာင္ရဲ႔ ေပၚလာပုံ ျဖစ္ပုံကုိ သိႏုိင္ပါ့မလား။ မသိႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒါလုိပဲ ျဖစ္ခုိက္ ရုပ္နာမ္ကုိ မရႈမသိပါဘဲ အဲဒီရုပ္နာမ္၏ အျဖစ္အပ်က္ကုိ မသိႏုိင္ဘူးဆုိတာ သိနားလည္ထားၾကရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ တကယ္ျဖစ္ပ်က္တဲ့ ရုပ္နာမ္ကုိ မရႈပါဘဲနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္ပ်က္ဆုိေနရုံမွ်ျဖင့္ တကယ္အျဖစ္အပ်က္ကုိ သိတဲ့ ၀ိပႆနာဥာဏ္အစစ္ မျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္ဆဲရုပ္နာမ္ကုိ ရႈမွတ္ျပီး တကယ္ျဖစ္ပ်က္သြားပုံကုိ ေတြ႔ပါမွ တကယ္အျဖစ္အပ်က္ကုိ သိတဲ့ ၀ိပႆနာဥာဏ္အစစ္ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိလည္း ကိန္းေသမွတ္ထားၾကရမယ္။ (ရွစ္ျဖာမဂၢင္ နိဗၺာန္၀င္တရားေတာ္)


စာေရးသူ-(အရွင္)သာမေဏေက်ာ္