၁၈။ ။ ေမး။ ။ သုခကုိ ရႈရင္ ကာမသုခ ျဖစ္တယ္၊ ဒုကၡကုိရႈရင္ အတၱကိလမထအက်င့္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုခႏွင့္ ဒုကၡကုိ မရႈရဘူး။ ဥေပကၡာကုိသာ ရႈရမယ္ ဆုိတာ မွန္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ တခ်ိဳ႔က ၀ိပႆနာရႈရာမွာေတာင္မွ သုခကုိ ရႈရင္ ကာမသုခအက်င့္ ျဖစ္တယ္။ ဒုကၡကုိရႈရင္ အတၱကိလမထအက်င့္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုခႏွင့္ ဒုကၡကုိ မရႈရဘူး။ ဥေပကၡာကုိသာ ရႈရမယ္ လုိ႔ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေျပာၾကေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဒုဂၢဟိတဂၢါဟ ဆုိတဲ့ မေကာင္းေသာ ယူဆျခင္း၊ အလြဲအမွားကုိ ယူဆေျပာဆုိခ်က္ပါပဲ။ ဘာမွ် လုံေလာက္တဲ့ က်မ္းဂန္စကား မရွိပါဘူး။

ျမတ္စြာဘုရားက မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ ပါဠိေတာ္ ေ၀ဒနာႏုပႆနာပုိင္းမွာ 'သုခံ ၀ါ ေ၀ဒနံ ေ၀ဒယမာေနာ သုခံ ေ၀ဒနံ ေ၀ဒနယာမီတိ ပဇာနာတိ၊ ဒုကၡံ ၀ါ ေ၀ဒနံ ေ၀ဒယမာေနာ ဒုကၡံ ေ၀ဒနံ ေ၀ဒယာမီတိ ပဇာနာတိ' စသည္ျဖင့္ သုခ၊ ဒုကၡ၊ ဥေပကၡာ ေ၀ဒနာသုံးပါးလုံးကုိ ရႈဖုိ႔ အထင္အရွား ေဟာထားပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ 'ယမၸိဒံ စကၡဳသမၹႆ ပစၥယာ ဥပၸဇၨတိ ေ၀ဒယိတံ သုခံ ၀ါ ဒုကၡံ ၀ါ အဒုကၡ မသုခံ ၀ါ၊ တမၸိ အနိစၥႏၲိ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ 'စသည္ျဖင့္ သုတ္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ေ၀ဒနာသုံးပါးလုံး ရႈအပ္သိအပ္ေၾကာင္း အထင္အရွား ေဟာထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါး၌ အတြင္း၀င္တဲ့ တရားဟူသမွ် ရႈအပ္တာ။ ရႈေကာင္းတာခ်ည္းပဲလုိ႔ ကိန္းေသမွတ္ထားၾကရမယ္။ (ဓမၼစၾကာတရားေတာ္)


၁၉။ ။ ေမး ။ ။ တခ်ိဳ႔က တုံးလုံးပက္လက္ လဲေနတာ ကုိးရုိးကားရား လူးလိမ့္ေနတာကုိ တရားထူးလုိ႔ ထင္မွတ္ၾကတယ္။ အဲဒါမွန္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ စ်ာန္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဣရိယာပုတ္ကလည္း မလႈပ္မယွက္ ၾကံၾကံတည္ျပီးေတာ့ ခုိင္ခံ့ေနပါတယ္။ စ်ာန္၀င္စားေနတဲ့ အခါမွာဆုိရင္ တစ္နာရီ၊ ႏွစ္နာရီ၊ သုံးနာရီ စသည္ျဖင့္ အၾကာၾကီးလည္း တည္ေနတာပါပဲ။ တစ္ေန႔လုံး တစ္ညလုံးလည္း တည္ေနတာပါပဲ။ ထုိင္လ်က္ပဲ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီ စသည္ တစ္ေန႔လုံး တစ္ညလုံး စသည္ျဖင့္ တည္ျမဲတည္ေနတယ္။ လဲက်သြားျခင္း၊ ယိမ္းယုိင္သြားျခင္း ဆုိတာမ်ိဳးေတြဟာ မရွိပါဘူး။ အဲဒါကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားၾက။

တခ်ိဳ႔က တုံးလုံးပက္လက္လဲေနတာ ကုိးရုိးကားရား လူးလိမ့္ေနတာကုိ တရားထူးလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ အဲဒါကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စ်ာန္မဂ္ဖုိလ္ဆုိတာ အပၸနာေဇာေတြပဲ။ အပၸနာဆုိတာ ထုိင္ျခင္း၊ ရပ္ျခင္း အစရွိတဲ့ ဣရိယာပုတ္ေတြကုိ မူလက တည္ျမဲအတုိင္းပင္ ခုိင္းေစတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ 'အပၸနာဇ၀နံ ဣရိယာပုထမၸိ သႏၷာေမတိ' လုိ႔ အ႒ကထာေတြမွာ အထင္အရွား ျပဆုိထားပါတယ္။ 'အပၸနာဇ၀နံ၊ စ်ာန္မဂ္ဖုိလ္ဟူေသာ အပၸနာေဇာသည္။ ဣရိယာပထမၸိ၊ ထုိင္ျခင္း ရပ္ျခင္းစေသာ ဣရိယာပုတ္ ရုပ္ကုိလည္း။ သႏၷာေမတိ၊ တည္ျမဲတည္ေစလ်က္ ခုိင္မာေစတတ္ပါတယ္' တဲ့။

ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ေနရင္း လဲက်သြားတာေတြ လူးလိမ့္ေနတာေတြကေတာ့ ဘုရားအလုိေတာ္က် ပိဋကတ္က်မ္းဂန္နဲ႔ ညီတဲ့ တရားထူးျဖစ္ပုံ ေတြ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ တစ္ထစ္ခ် မွတ္သားၾကရမယ္။ (သေလႅခသုတ္တရားေတာ္)

၂၀။ ။ ေမး။ ။ သညာက မွတ္သားတာနဲ႔ သတိပ႒ာန္နည္းအရ ျဖစ္ခုိက္ရုပ္နာမ္ကုိ မွတ္တယ္ဆုိတာ ဘယ္လို ထူးျခားပါသလဲ။


ေျဖ။ ။ သညာက မွတ္သားတယ္ဆုိတာက ျမင္တုိင္း ၾကားတုိင္း စသည္ ေပၚလာသမွ် အာရုံကုိ မေမ့ေအာင္ မွတ္စြဲထားတဲ့ သေဘာပဲ။ သတိပ႒ာန္နည္းအရ မွတ္တာကေတာ့ ျဖစ္ခုိက္ရုပ္နာမ္ေတြကုိ သူ႔သေဘာ လကၡဏာနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိေအာင္ သတိဥာဏ္ျဖင့္ စူးစုိက္ျပီး ရႈသိရုံမွ်ပါပဲ။ ပုံသ႑ာန္ အေျခအေနေတြကုိ မွတ္စြဲထားတဲ့ သေဘာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သတိဆုိတဲ့ ပါဠိကလည္း မေမ့ဘူး။ အမွတ္ရတယ္လုိ႔ အနက္ရွိတယ္။ သလႅလကၡဏာ ဆုိတဲ့ ပုဒ္ကလည္း ေကာင္းစြာ မွတ္ျခင္းလုိ႔ အနက္ရွိတယ္။ အဲဒီပါဠိေ၀ါဟာရတုိ႔ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ ျဖစ္ခုိက္ရုပ္နာမ္ကုိ မွတ္တယ္လုိ႔ ေျပာရတာပဲ။

တည့္တည့္ေျပာရရင္ "ျဖစ္ခုိက္ရုပ္နာမ္ကုိ အမွန္အတုိင္း သိေအာင္ ရႈတာကုိပင္ မွတ္တယ္ ရႈမွတ္တယ္"လုိ႔ ေျပာဆုိရတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သညာက မွတ္စြဲတာနဲ႔ သတိပညာျဖင့္ ရႈမွတ္တယ္ ဆုိတာဟာ အမည္အားျဖင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာ္လည္း အနက္အားျဖင့္ေတာ့ အမ်ားၾကီး ကြာျခားေနပါတယ္။ ေျပာင္းျပန္ဆန္႔က်င္ဘက္ ကြာျခားေနတယ္လုိ႔လည္း ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ (အနတၱလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္)

စာေရးသူ-(အရွင္)သာမေဏေက်ာ္